Ciekawe miejsca

RYNEK

Powstanie Rynku kieleckiego datuje się na koniec XIII wieku. Był to plac ograniczony ciągami komunikacyjnymi przebiegającymi między osadą przy kościele św. Wojciecha a kolegiatą.

W XVI wieku na Rynku pojawił się Ratusz fundacji biskupa Jana Konarskiego. W tym miejscu odbywały się wtorkowe jarmarki i całotygodniowe targi. Ratusz był murowany, piętrowy, znajdowało się w nim miejsce na więzienie, strażnicę i archiwum. Tu także znajdowały się wzorce miar oraz waga. Ratusz spłonął jednak podczas pożaru w 1800 r. i nigdy nie został odbudowany.

Większość zabudowy Rynku, jak i całego miasta, była drewniana. Dopiero w 1759 r. biskup Szaniawski wydał nakaz budowy w rynku jedynie domów murowanych, z podcieniami. W 1789 r. tylko 4 domy spełniały te wymagania.

Pod numerem 2 jest najstarsza kamienica przy Rynku, tuż obok Muzeum Narodowego. Ten niepozorny budynek powstał na miejscu starej oberży w połowie XVIII wieku. Pod numerem 3 i 4 kryje się m.in. muzeum. Jest to kamienica z podcieniami (czyli pomieszczeniami w przyziemiu budynków, otwarte na zewnątrz, ograniczone słupkami lub filarami wzdłuż lica muru, przykryte sklepieniem, najczęściej krzyżowy), należąca niegdyś do rodziny Dobrzańskich i pochodzi z II połowy XVIII wieku.

Pod numerem 5 znajdowała się kamienica rodziny Kosterskich. Została wybudowana, podobnie jak poprzednie, w II połowie XVIII wieku. Dziś są tutaj Delikatesy.

Pożar w 1800 roku strawił m.in. kielecki Ratusz, potrzeba było wybudować nowy obiekt dla rajców (czyli radnych). Wybudowano nowy obiekt, jednak i ten niestety  w 1873 r. spłonął i trzeba było znowu myśleć o nowym budynku. W 1876 r. nastąpiły pierwsze przeprowadzki do odbudowanego Urzędu Miejskiego, ale prace przy nim trwały jeszcze kilka lat.