Wietrznia

Rezerwat częściowy o powierzchni 17,95 ha.

Wietrznia stała się rezerwatem przyrody w Kielcach w roku 1999 r. Jest rezerwatem przyrody nieożywionej, położonym w południowo-wschodniej części Kielc, około 3 km od centrum miasta. Obejmuje teren byłego kamieniołomu, jednego z największych w regionie świętokrzyskim, na miejscu którego w wyniku długotrwałej eksploatacji powstało wyrobisko o długości około 800 metrów.

Kamieniołom Wietrznia jest jednym z największych odsłonięć geologicznych, ze względu na zróżnicowaną litologicznie serię wapienno-marglistą, stanowiącą ważne ogniwo dewonu południowego skrzydła synkliny kieleckiej. Utwory Wietrzni to namiastka rafowych wapieni kadzielniańskich.

Odkryto tu kilkadziesiąt gatunków skamieniałości dobrze zachowanej fauny dewońskiej, między innymi koralowców czteropromienistych, gąbek krzemionkowych, ramienionogów i liliowców. Wyjątkowo urozmaicona jest unikalna fauna ryb kopalnych.

Na terenie całego rezerwatu występują liczne zjawiska działalności krasowej, zarówno krasu kopalnego jak i współczesnego. Konsekwencją tych zjawisk są liczne osuwiska, kotły i misy (kras powierzchniowy) oraz kominy, małe komory, jaskinie (kras wgłębny). W chwili obecnej na terenie rezerwatu istnieje 5 schronisk skalnych i jaskiń. Najdłuższa z nich „Jaskinia na Wietrzni” liczy 60 m.

Rezerwat nosi imię wybitnego kieleckiego geologa – Zbigniewa Rubinowskiego.

To jeden z pięciu rezerwatów wytyczonych w granicach administracyjnych Kielc, położony około 6 km od centrum miasta w kierunku południowo-zachodnim i około 1 km na południe od ulicy Krakowskiej.

W odległości około 800 m od niego przebiega znakowany szlak koloru niebieskiego.